شبنم بال مرا
می چشی آهسته
خسته و پیوسته
شبنمِ اینهمه شبهای بلند
اشک گلها در بند
روی این بال پر از لذت پرواز منست
می چشی آهسته
خسته و پیوسته
تو مپرس " از چه پروانه شدی ؟ ! "
تو ، که آگاهی پروانه شدن را داری ...
رسم پروانه شدن
رنج پروانه شدن
تو مپرس . . .
+ نوشته شده در بیست و ششم خرداد 1387ساعت توسط بهار